به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «سبلان ما»، محمدرضا کفاش جمشید عضو شورای علمی اندیشکده حکمرانی و قانون گذاری اردبیل در یاددشتی نوشت: تندیس «طاعون نارنجی» اثر ینس گالسکیوت ، هنرمند دانمارکی، در اکتبر ۲۰۲۶ در ساختمان پارلمان اروپا در استراسبورگ به نمایش درآمد. این اثر ۲٫۶ متر ارتفاع دارد و ترامپ را به‌صورت برهنه و طلایی نشان می‌دهد که بر پشت مردی نحیف نشسته است. در یک دست او چوب گلف و در دست دیگر ترازوی عدالت قرار دارد. این مجسمه با الهام از داستان «لباس جدید پادشاه» هانس کریستیان اندرسن، نقدی طنزآمیز بر سیاست‌های ترامپ و نحوه اعمال قدرت آمریکاست. در واقع، هنرمند با ترکیب طلایی‌بودن، برهنگی و نمایش سلطه، اقتدار سیاسی را به موضوع داوری عمومی تبدیل می‌کند.

۱. طلا و برهنگی؛ نقد شکوه ظاهری قدرت: پوشش طلایی مجسمه، ثروت و خودنمایی را تداعی می‌کند؛ درحالی‌که برهنگی، با اشاره به داستان معروف «لباس جدید پادشاه»، نماد کنارزدن ظاهر فریبنده قدرت و آشکارکردن تناقض‌های آن است.

۲. مرد نحیف؛ نماد قربانیان قدرت: نشستن ترامپ بر پشت مردی ضعیف، تصویری از رابطه نابرابر میان قدرت‌های بزرگ و دیگران ارائه می‌دهد. پیام اثر این است که صاحبان قدرت ممکن است هزینه تصمیم‌های خود را بر دوش جوامع و کشورهای ضعیف‌تر بگذارند. نوشته زیر مجسمه نیز بر همین تناقض تأکید دارد: فرد قدرتمند ادعای کمک به کسی را دارد که زیر بار او در حال فرورفتن است، اما حاضر نیست از پشت او پایین بیاید.

۳. چوب گلف و ترازوی عدالت؛ تضاد میان قدرت و مسئولیت: چوب گلف به زندگی شخصی ترامپ و وجه نمایشی تصویر او اشاره دارد؛ ترازوی عدالت نیز نماد قانون و انصاف است. قرارگرفتن این دو در کنار یکدیگر، پرسشی انتقادی درباره نسبت میان قدرت سیاسی، عدالت و مسئولیت‌پذیری مطرح می‌کند.

۴. پیام سیاسی نمایش در پارلمان اروپا: نمایش مجسمه در این مکان، نقد هنری را به اختلافات سیاسی میان اروپا و دولت ترامپ پیوند می‌دهد؛ به‌ویژه در زمینه سیاست‌های اقلیمی، تعرفه‌های تجاری و نظم بین‌المللی مبتنی بر قواعد. البته این اقدام ابتکار یک هنرمند اروپایی است و لزوماً به معنای موضع رسمی اروپا نیست.

جمع‌بندی
«طاعون نارنجی» صرفاً تندیسی جنجالی از دونالد ترامپ نیست؛ بلکه بیانیه‌ای هنری درباره نابرابری در مناسبات قدرت است. گالسکیوت با استفاده از طلا، برهنگی و تصویر مردی که زیر بار ترامپ قرار گرفته، شکوه ظاهری قدرت را در برابر پرسش عدالت و مسئولیت قرار می‌دهد. اهمیت سیاسی اثر نیز در نمایش آن در پارلمان اروپا و پیوند آن با انتقاد از سیاست‌های دولت آمریکا نهفته است.
پیام محوری مجسمه روشن است:
قدرتی که مدعی کمک به دیگران است، زمانی زیر سؤال می‌رود که حاضر نباشد از تحمیل بار خود بر آنان دست بردارد.

انتهای خبر/ م