به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «سبلان ما»، آن طرف آب، پشت میزهای شیک و استودیوهای نورانی، روایت‌ها مثل کالا بسته‌بندی می‌شوند؛ نه آنچه هست، بلکه آنچه باید دیده شود.

ویرانه را بزرگ می‌کنند، آبادانی را می‌بُرند از قاب. زخم را زوم می‌کنند، درمان را سانسور و می‌گویند «ایران عقب مانده است»، اما وقتی واکسن تولید می‌شود، وقتی جاده کشیده می‌شود، وقتی امید از دل محدودیت بیرون می‌زند، ناگهان سکوت می‌کنند.

 می‌گویند «زن ایرانی سرکوب شده»، اما اگر زنی دانشمند شود، پزشک شود یا و قهرمان او را یا حذف می‌کنند یا در قالبی تحقیرآمیز می‌چپانند؛ تا مبادا روایتشان ترک بردارد.
 بازی‌شان قدیمی است احساسات را تحریک کن، اعداد را پنهان کن و خاطره‌های تلخ را زنده نگه دار، پیشرفت امروز را فراموش‌شدنی جلوه بده.

آن‌ها بلدند چگونه «قبل» را پررنگ کنند و «بعد» را محو؛ آنها بلدند چگونه ترازو را طوری بچینند که کفه ناامیدی همیشه سنگین‌تر باشد، اما حقیقت برخلاف خبر قابل تدوین نیست.

حقیقت در بیمارستانی است که نفس می‌کشد، در شهری که ساخته می‌شود، در نسلی که می‌ماند و می‌سازد، حتی وقتی تصویرش را قیچی می‌کنند.

رسانه اگر آینه نباشد، قاب است و قاب‌ها را همیشه کسی انتخاب می‌کند؛ مسئله این نیست که آن‌ها چه نشان می‌دهند؛ مسئله این است که چه چیزهایی را عمداً نشان نمی‌دهند و روزی می‌رسد که مردم، خودشان قاب را کنار می‌زنند و مستقیم به واقعیت نگاه می‌کنند.

وقتی روایت جعلی فرو می‌ریزد؛ پزشک سناریوی بازداشت را تکذیب کرد

 از همین «عمداً نشان ندادن‌ها» است که این روزها، سناریوی تکراریِ کشته‌سازی و مظلوم‌نمایی ساختگی دوباره روی میز رفته است؛ این بار با قابِ «بازداشت پزشکان».

در روزهای اخیر، صفحات مجازی معاند پر شد از خبرهای تأییدنشده درباره بازداشت پزشکانی که به دلیل کمک به مردم بازداشت شده‌اند؛ خبری که بیش از آنکه واقعیت باشد، طراحی‌شده برای تهییج احساسات عمومی بود.

 اما این سناریو، خیلی زود ترک برداشت. یکی از پزشکانی ( محمدعلی جعفری زارع) که نامش در این فضاسازی‌ها مطرح شده بود، شب گذشته در ویدئویی که از طریق صدا و سیمای مرکز اردبیل پخش شد، صریحاً اعلام کرد: در رابطه با مطالبی که در صفحات و کانال‌های مجازی گذاشته شده به استحضار می‌رسانم که به‌عنوان یک پزشک کاملاً واقف و وظایف خود هستم و اعلام می‌کنم که هرگونه اخبار بازداشت اینجانب فاقد صحت و کذب محض است و در حال حاضر در مورخ ۱۱ بهمن ۱۴۰۴ مشغول ویزیت و مداوای بیماران خود در مطلب شخصی هستم سپاس و تشکر از تمام دوستان همکاران که از اقصی‌نقاط کشوری جویای حال بنده بودند.

قاب‌سازی به‌جای واقعیت؛ پیشرفت ایران سانسور می‌‎شود

در همین باره، مصطفی محمدی کارشناس سوادرسانه با اشاره به الگوی تکرارشونده در رسانه‌ها می‌گوید: رسانه‌ها به‌جای روایت واقعیت، روایتِ مؤثر می‌سازند؛ روایتی که احساسات را تحریک کند، نه عقل را. آن‌ها عامدانه مسیر رشد، خودکفایی و پیشرفت را سانسور می‌کنند و به‌جایش، تصویر بحران دائمی می‌سازند.

او می‌افزاید: هیچ‌وقت از وابستگی کامل نظام درمانی ایران به پزشکان خارجی در دهه‌های گذشته حرفی نمی‌زنند؛ همان‌طور که امروز درباره پیشرفت‌های پزشکی، درمان بیماری‌های صعب‌العلاج، پزشکی هسته‌ای و نقش جوانان متخصص ایرانی سکوت می‌کنند، چون این واقعیت‌ها با سناریوی ناامیدی‌شان همخوانی ندارد.

به گفته این کارشناس، مسئله فقط «دروغ گفتن» نیست، بلکه «انتخاب گزینشی واقعیت» است؛ انتخابی که در آن هر تصویر امیدوارکننده حذف می‌شود تا مخاطب، ایران را همیشه در وضعیت اضطرار و فروپاشی ببیند، حتی اگر واقعیت‌های میدانی چیز دیگری بگویند.

محمدی تأکید می‌کند: وقتی رسانه به‌جای آینه، قاب می‌شود، دیگر وظیفه‌اش اطلاع‌رسانی نیست؛ بلکه هدایت احساسات است. در چنین وضعیتی، حقیقت اگر هم وجود داشته باشد، یا کوچک می‌شود یا اساساً اجازه ورود به تصویر را پیدا نمی‌کند.

اما آنچه این روزها بیش از هر چیز عیان شده، نه قدرت روایت‌سازی رسانه‌های معاند، بلکه فرسودگی سناریوهای آن‌هاست؛ وقتی حقیقت، زنده و در دسترس است؛ وقتی پزشک، خود روایت را اصلاح می‌کند؛ و وقتی مردم، به‌جای قاب‌های انتخابی، واقعیت را می‌بینند؛ دروغ اگر پرزرق‌وبرق هم باشد دوام نمی‌آورد این بار هم حقیقت از قاب عبور خواهد کرد.