سپهر مهرآور در گفتگو با خبرنگار گروه سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «سبلان ما»، سپهر مهرآور در رابطه با تصویب قطعنامه ضد ایرانی که توسط سه کشور اروپایی و ایالات متحده آمریکا تهیه و در نهایت با فشار محور غربی ـ عبری در نشست اخیر شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به تصویب رسید، اظهار داشت: بار دیگر ماهیت واقعی سیاست‌های یک‌جانبه‌گرایانه و غیردیپلماتیک غرب را آشکار ساخت.

وی افزود: این اقدام نه‌تنها نشانه‌ای از فاصله‌ آشکار میان ادعاهای ظاهری غرب مبنی بر حمایت از دیپلماسی و گفت‌وگو است، بلکه نشان می‌دهد کشورهای غربی در قبال ایران همچنان از رویکرد فشار، تهدید و سیاسی‌سازی مسائل فنی بهره می‌برند و کارشناسان حقوق بین‌الملل و تحلیلگران روابط خارجی معتقدند که این قطعنامه بیش از آنکه مبتنی بر الزامات فنی آژانس باشد، بر مبنای اهداف سیاسی و از پیش تعیین‌شده طراحی شده و دقیقاً در راستای راهبرد مهار و محدودسازی ایران قرار دارد.

کارشناس ارشد حقوق بین‌الملل تصریح کرد: ایران طی سال‌های گذشته همواره نشان داده که اهل تعامل، شفافیت و احترام به توافقات بین‌المللی است و از مسیر گفتگو و همکاری گریزی نداشته است. با این حال، رفتار طرف‌های غربی ـ که مدام از مسیر تعهدات عقب‌نشینی کرده و با استانداردهای دوگانه و فضاسازی رسانه‌ای به دنبال فشار بر ایران بوده‌اند ـ ثابت کردند که اعتماد به سازوکارها و وعده‌های آنان خطایی راهبردی است. 

وی خاطرنشان کرد: خروج یک‌جانبه آمریکا از توافق هسته‌ای، همراهی انفعالی اروپا با این اقدام و ناتوانی آن‌ها در عمل به تعهداتشان، نمونه‌های روشنی از این بی‌اعتمادی ساختاری است. بنابراین طبیعی است که جمهوری اسلامی ایران تأکید کند تعامل آری، اما بی‌احترامی به توافقات هرگز پذیرفتنی نیست.

مهرآور تصریح کرد: در این میان، نقش آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نیز مورد انتقاد جدی قرار گرفته است. بسیاری از کارشناسان معتقدند آژانس که باید نهادی فنی، بی‌طرف و مستقل باشد، در سال‌های اخیر تحت تأثیر فشارهای سیاسی برخی قدرت‌ها قرار گرفته و استقلال و اعتبار حرفه‌ای خود را در معرض تردید قرار داده است. سیاسی‌سازی پرونده ایران، استناد به ادعاهای بی‌اساس رژیم صهیونیستی و همراهی با پروژه فشار غربی‌ها، نشان‌دهنده فاصله گرفتن آژانس از وظایف فنی و قانونی خودش است. این رویکرد نه‌تنها اعتماد کشورهای عضو را تضعیف می‌کند، بلکه آینده همکاری‌های فنی و سازنده را نیز با تهدید مواجه می‌سازد.

وی تأکید کرد: بر اساس جمع‌بندی کارشناسان، به جای تمرکز بیش از حد بر گفتگو با سه کشور اروپایی و آمریکا ـ که در عمل نشان داده‌اند توان یا اراده لازم برای رفتار مستقل و دیپلماتیک ندارند ـ ایران باید راهبرد خود را بر تقویت توان داخلی، پیشبرد استقلال علمی و صنعتی، و گسترش همکاری با کشورهای مستقل و همسو متمرکز کند. 

این کارشناس ارشد حقوق بین‌الملل تصریح کرد: تجربه سال‌های اخیر نشان داده هر جا ایران بر ظرفیت‌های درونی خود و همکاری‌های منطقه‌ای تکیه کرده، دستاوردهای ملموس‌تری حاصل شده است. از سوی دیگر، تعاملات متوازن با کشورهای همسایه، قدرت‌های نوظهور و شرکای مستقل می‌تواند فشارهای ساختگی غرب را خنثی کرده و شرایط پایدارتر و قابل اتکاتری برای کشور فراهم سازد.

وی گفت: در نهایت، قطعنامه اخیر نه‌تنها مشروعیت‌زدایی از رویکرد غرب را تشدید می‌کند، بلکه ضرورت بازنگری در نوع مواجهه با این کشورها را نیز پررنگ‌تر می‌سازد. ایران همچنان بر مسیر تعامل، منطق و حسن نیت پایبند است، اما انتظار دارد همین اصول از سوی طرف مقابل نیز رعایت شود. احترام متقابل، پایبندی به تعهدات و پرهیز از سیاسی‌کاری لازمه هر روند دیپلماتیک سازنده است؛ اصولی که غرب بارها از آن‌ها فاصله گرفته و هزینه‌های آن بر دوش ملت‌ها گذاشته است.