سبلان‌ما گزارش می‌دهد؛

زمزمه‌های رجبی‌؛ روایتی از حریم‌نشینی دلداده‌ها در مشگین‌شهر

در یک سو، نوجوانی سر بر سجاده گذاشته، در گوشه‌ای دیگر، جوانی با قرآنش نجوا می‌کند و زیر گنبد مسجد، حلقه‌های معرفتی برپاست. اینجا، هر فرد با ظرف دل خود زیر باران رحمت الهی نشسته است.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «سبلان ما»، بوی ماه رجب که می‌پیچد گویی آسمان بر زمین نزدیک‌تر شده و قلب مساجد برای میزبانی از عاشقان، پر از طنین لبیک می‌شود؛ اعتکاف، یکی بهترین خلوتگاه‌هایی است که انسان با معبود خویش خلوت می‌کند و این فرصت بار دیگر در مشگین‌شهر مهیا شد؛ این خلوت بیشتر شبیه به یک جشن است جشنی که مهمانانش نه با اجبار که با اشتیاقی آتشین خود را به در خانه معبود می‌رسانند.

این گزارش، روایتی است از خلوت عاشقانه، از زبان آمار و از ژرفای دل‌های یک هزار و ۱۲۴ مرد و زنی که سه روز، دنیا با همه تعلقاتش را پشت درهای مسجد گذاشتند و با خویشتن و خدا، خلوت کردند.

روایت معتکفان از نوجوان تا پیر خسته‌دل

در نگاه نخست، همه چیز به عدد خلاصه می‌شود. اما در پس این ارقام، روایتی از تشنگی نسلی نهفته است؛ حجت‌الاسلام صادق صمدی، رئیس اداره تبلیغات اسلامی مشگین‌شهر، با صدایی که از شوق می‌لرزد، آمار این میهمانی الهی را اعلام می‌کند: امسال، یک هزار و ۱۲۴ نفر از خواهران و برادران ما در ۱۳ مسجد سراسر شهرستان، در حریم اعتکاف جا گرفته‌اند. این رقم، تنها یک داده آماری نیست؛ تصویری گویا از موجی معنوی است که به‌ویژه جوانان و نوجوانان را درنوردیده است.

 به گفته صمدی، این حضور پرشمار، پاسخی است خودجوش و داوطلبانه به ندای درونی؛ همان‌گونه که در روایات آمده، ارزش کسی که پیش از حسابرسی، خود به‌حساب خویش رسیدگی کند، بی‌نظیر است. معتکفان دقیقاً چنین جایگاهی دارند؛ آنان مجرمانی نیستند که به‌اجبار به محکمه کشیده شوند، بلکه عاشقانی هستند که با پای خود به حریم دوست می‌آیند.

با ورود به هر یک از این ۱۳ مسجد، جهانی دیگر در برابر چشمانت گشوده می‌شود. سکوت، نه یک حال، بلکه فضایی پُر از معناست. در یک سو، نوجوانی سر بر سجاده گذاشته، در گوشه‌ای دیگر، جوانی با قرآنش نجوا می‌کند و زیر گنبد مسجد، حلقه‌های معرفتی برپاست. اینجا، هر فرد با ظرف دل خود زیر باران رحمت الهی نشسته و سعی می‌کند از این فیض عظیم سیراب شود. فضا سرشار از آرامشی است که در هیاهوی روزمره، گمشده‌ای کمیاب است.

 برای بسیاری از نوجوانان، این نخستین تجربه آگاهانه خلوت با خداست. هانیه (۱۶ ساله)، با چشمانی درخشان که گویای کشف جهانی تازه است، می‌گوید: همیشه فکر می‌کردم اعتکاف یعنی دوری از همه چیز. حالا فهمیده‌ام؛ یعنی نزدیکی به تنها چیزی که واقعاً مهم است. این سه روز به من حس مسئولیت و بزرگی می‌دهد این کشف، گویای ژرفای نیاز نسل جوان به معنایی فراتر از ظواهر زندگی است.
 
 هستی (۱۵ ساله)، در سکوت نیمه‌شب مسجد، به شنیدن صدای وجدانش نشسته اینجا، در این سکوت، تک‌تک حرف‌هایی که در مدرسه زده‌ام یا برخوردهایم با خانواده، جلو چشمم می‌آید. اعتکاف برای من یک تمرین بزرگ زندگی است تمرین اینکه چطور انسان بهتری باشم. نگاه او، نمایانگر نسل جستجوگری است که به دنبال الگویی اصیل برای زیستن می‌شود.
 

جوانان میان آرامش و اضطراب

در میانه این جمع، جوانان دانشجو و شاغل، گم‌گشته‌ای آشکار در چشمانشان موج می‌زند. ندا (۲۲ ساله، دانشجو) اضطراب خود را این‌گونه بیان می‌کند: در شلوغی درس و آینده‌ای، آدم گاهی مسیرش را گم می‌کند. این سه روز، مثل یک ایستگاه بازبینی است. مکثی اجباری تا ببینی از کجا آمده‌ای و به کجا می‌روی این فرصت خلوت گران‌بهاترین هدیه است.

 سارا (معلم) نیز به دنبال پناهی برای تأثیرگذاری اصیل‌تر است: در کلاس درس، گاهی از بس مسائل سطحی را می‌بینم، خسته می‌شوم. اینجا در مسجد، یاد می‌گیرم که منبع انرژی واقعی کجاست. می‌خواهم برای دانش‌آموزانم، نه فقط یک معلم که یک الگوی باایمان باشم.

  بزرگان، امیدی در سایه‌سار مسجد

 اما زیباترین تصویر را چهره‌های آسوده و امیدوار بزرگان می‌سازد. فاطمه خانم که سال‌هاست میهمان این ضیافت است، با نگاهی پر از مهر به جوانان می‌نگرد و می‌گوید: دیدن این شور و اشتیاق در چشمان نسل جدید، بزرگ‌ترین پاداش عمر ماست. برای ما، اعتکاف یک غبارروبی دل است. وقتی این‌همه جوان داوطلبانه به مسجد می‌آیند، یعنی ریشه هنوز زنده و قوی است و دشمنان شکست خوردند و نقشه دشمن به‌هم‌ریخته چون دیدن این صحنه، همه خستگی‌ها را از تن ما بیرون می‌کند.

 اعتکافی کهن با برنامه‌هایی نو

 برنامه‌های این دوره از اعتکاف، نشان می‌دهد این سنت دیرینه، با نیازهای نسل امروز گره‌خورده است. حجت‌الاسلام صمدی تأکید می‌کند: امسال، تمرکز ویژه‌ای بر برنامه‌های جمعی و آگاهی‌بخش داریم

از جمله، برنامه‌های روایتگری مقاومت جنگ ۱۲ روزه تبیین نقشه شوم دشمنان برای نسل جدید این مرزوبوم که جهت توطئه‌ای بر سر می‌پرورانند؛ اما این جمع‌های نورانی و این خلوتگاه‌ها به نوجوانان و جوانان کمک می‌کند تا پیوند ایمان و مسئولیت اجتماعی را درک کنند. همچنین، اشتیاق نوجوانان برای یادگیری اعمال مخصوص این سه روز که از سوی بزرگان دینی توصیه شده به گفته روحانیون حاضر در مساجد، تحسین‌برانگیز بوده است. این موارد نشان می‌دهد نسل جدید، نه منفعل، بلکه مشتاقانه در پی دریافت معارف عمیق و عمل به آنهاست.

  اعتکاف فرصتی زودگذر اثری ماندگار تأثیرش در جان‌ها تازه آغاز شده است. این مراسم، توفیقی برای پیراستن جان و صفا بخشیدن به روح است آنان که سه روز در خانه خدا حبس اختیاری می‌کنند و به آزادی حقیقی دست می‌یابند آمار که یک هزار و ۱۲۴ نفری در ۱۳ مسجد، تنها نشانه ظاهری این اقبال است و کیفیت آن را باید در نورانیت چهره‌ها و آرامش چشم‌های معتکفان جستجو کرد.

همان‌گونه که یکی از معتکفان در مناجات خود زمزمه می‌کرد میدانی خدا! وقتی رو به درگاه تو می‌آیم که دل از همه‌جا و همه‌کس بریده‌ایم و فقط تو پناهگاه مایی. به‌راستی خوشا به حال معتکفان، آنان که دعوت به علنی‌ترین جشن خدا را لبیک گفتند و در خلوت‌خانه دوست، با خود و با او تجدید پیمان کردند.