- گروه: فرهنگی
- کد خبر: 74392
- بازدید: 366
- 1404/12/11 - 11:04:36
یادداشت؛
تکنیکهای گفتگو با کودک درباره جنگ
در گفتگو با کودکان درباره جنگ، امنیت اولویت دارد، برای کودکان تا ۸ سال جملات کوتاه برای اطمینان از حفاظت والدین کافی است و برای سنین بالاتر توضیحات سادهتر درباره دفاع از وطن و شنیدن فعالانه نظرات نوجوانان ضروری است.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «سبلان ما»، مریم اعلمی فعال فرهنگی و پرورشی در حوزه کودک و نوجوان و فعال رسانهای درباره اینکه چطور با بچهها درباره جنگ صحبت کنیم؟ در یادداشتی نوشت: همیشه طوری حرف بزنید که کودک نترسد و احساس امنیت کند و در شرایط حساس و جنگی نیز باید تا ۸ سال فقط بگویید امن هستند و مامان و بابا هستن تا مراقبتون باشن. جوابها کوتاه و ساده باشد.
برای کودکان ۸ تا ۱۰ سال کمی بیشتر توضیح دهید. درباره امنیت، وطن و اینکه چرا دفاع میکنیم با زبان ساده بگویید و با نوجوانان به حرفهایشان گوش دهید اجازه دهید فکر کنند و با هم حرف بزنید. بدون قضاوت باشید تا راحتتر نظرشان را بگویند.
سوال کودک: «چرا صدای آژیر میاد؟ چی شده؟»
پاسخ: «بعضی وقتها در دنیا آدمهایی هستند که با هم دعوا میکنند. اما ما اینجا خانه امنی داریم. مامان و بابا کنارت هستن و هیچ اتفاقی برلت نمیافته.»
سوال کودک: «آیا جنگ میآد پیش ما؟»
پاسخ: «نه عزیزم ما جای امنی هستیم. تو نگران نباش، فقط بازی کن.»
سوال کودک: «کسی زخمی میشه؟»
پاسخ: خدای مهربون مراقب همه ما است، پزشکان و سربازها قوی هم مراقب تمام آدمهای خوب هستند تا هیچکس آسیب نبینه. نگران نباش.»
اما برای کودکان ۸ تا ۱۰ سال تمرکز باید روی دلیل، دفاع و امنیت ملی باشد و هدف درک مفهوم دفاع و اهمیت حفظ کشور با زبانی ساده است که مصداقهای آن آمده است.
سوال کودک: «چرا اینها دارند میجنگند؟ مگه ما چکار کردیم؟»
پاسخ: «بعضیها حرفهای درست و خوبی ندارند و میخواهند به مردم دیگر زور بگویند. مردم ما اجازه نمیدهند کسی به خانهشان زور بگوید. ما داریم از خودمان و خانهمان دفاع میکنیم، مثل اینکه اگر کسی بخواهد اسباببازیهایت را بدزدد، تو از آن دفاع کنی.»
سوال کودک: «چرا باید از کشورمان دفاع کنیم؟»
پاسخ: «چون این کشور خانه همه ماست. در آن مدرسه، پارک و خانههای خودمان را داریم. اگر کسی بخواهد خانه ما را خراب کند، همه ما با هم از آن مراقبت میکنیم تا کسی آسیب نبیند و بتوانیم در آن زندگی کنیم.»
سوال کودک: «آیا من هم باید جنگ کنم؟»
پاسخ: جنگ بزرگسالان کار دیگری است. اما جنگ تو همین الان هم ادامه دارد: جنگ با تنبلی، جنگ برای یادگیری بهتر، تو با درس خواندن و بزرگ شدن به کشورمان کمک میکنی تا قوی بماند.»
در صحبت با کودکان ۱۰ سال به بالا و نوجوانان درباره جنگ، باید تمرکز روی استقلال فکری، تحلیل و بدون قضاوت باشد و هدف درک عمیق، بررسی اخبار و شکلگیری نظر شخصی است و در این بازه سنی ممکن است چنین سوالهایی را بپرسند که مصداق جوابهای آن آمده است.
سوال نوجوان: «خبرها خیلی متناقض است. یکی میگوید آنها شروع کردند و یکی میگوید ما شروع کردیم. راست کدام است؟»
پاسخ: «حق با توست. در جنگها معمولاً هر طرف دلیل خودش را دارد و رسانهها هم طرف مقابل را نشان میدهند. مهم این است که ما منابع مختلف را چک کنیم و با هم فکر کنیم: چه چیزی باعث شد این اتفاق بیفتد؟ به نظر تو کدام دلیل منطقیتر است؟»
سوال نوجوان: «آیا جنگ کردن درست است؟ آیا همیشه باید بجنگیم؟»
پاسخ: «این سوال خیلی مهمی است. جنگ همیشه بد است و آسیب میزند، اما گاهی اوقات وقتی کسی به حق شما حمله میکند و راه دیگری برای دفاع نیست، انتخاب بین دو بدی (جنگ) و یک بدی بزرگتر (از دست رفتن آبرو، کشور و آزادی) است. فکر میکنی در مورد ما، دلیل جنگ چه بوده؟ و آیا راه دیگری هم وجود داشت؟»
سوال نوجوان: «اگر من مخالف جنگ باشم چه؟»
پاسخ: «کاملاً درکت میکنم. تو حق داری هر نظر و احساسی داشته باشی. ما اینجا هستیم که با هم حرف بزنیم، بدون اینکه قضاوتت کنیم. بگو چرا احساس میکنی جنگ درست نیست؟ شاید بتوانیم با هم ببینیم که چطور میتوانیم بدون جنگ هم حقمان را بگیریم.»
به یاد داشته باشیم که کودکان توان درک و تحلیل مسایل سیاسی را ندارند؛ بنابراین دیدن و شنیدن اخبار جنگ امنیت روانی آنها را تهدید میکند، بنابراین محدود کردن دسترسی کودکان به رسانهها و پیگیری اخبار جنگ توسط والدین در محیطی که کودکان در آن حضور ندارند، پیشنهاد میشود.
نکته طلایی در تمام این موارد، لحن صدا شما باید آرام، محبتآمیز و بدون ترس باشد. کودکان بیشتر از اینکه به کلمات گوش دهند، به لحن و حالات چهره شما حس میکنند.
دیدگاهها