حکمت۸۳ نهجالبلاغه؛
نکوهش افراط در مدح و ثنا
امام علی(ع) در حکمت ۸۲ نهجالبلاغه به مردى كه در ستايش او افراط مىكرد و او مىدانست كه دلش با زبانش يكى نيست چنين فرمودند: من فروترم از آنچه مىگويى و فراترم از آنچه در دل دارى.
امام علی(ع) در حکمت ۸۲ نهجالبلاغه به مردى كه در ستايش او افراط مىكرد و او مىدانست كه دلش با زبانش يكى نيست چنين فرمودند: من فروترم از آنچه مىگويى و فراترم از آنچه در دل دارى.
امام علی(ع) در حکمت ۸۲ نهجالبلاغه فرمودهاند: شما را به پنج چيز وصيت مىکنم كه براى به دست آوردن آنها اگر بر شتر سوار شويد و تند بتازيد، شايسته است.
امام علی (عليه السلام) در حکمت ۸۰ نهجالبلاغه فرمودند: علم و دانش و حکمت گمشده مؤمن است، بنابراين حکمت را بگير هر چند از اهل نفاق باش.
امام علی (ع) در حکمت ۷۹ نهجالبلاغه میفرمایند: حكمت را در هر جا كه باشد فراگير كه گاه در سينه منافق باشد و در آنجا آرام نگيرد تا بيرون آيد و، با همانندان خود در سينه مؤمن جاى گيرد.
امام علی (ع) فرمودند: اى دنيا از من دور شو، تو خود را به من عرضه مىکنى يا اشتياقت را به من نشان میدهى (تا مرا به شوق آورى)؟ هرگز چنين زمانى براى تو فرا نرسد.
حضرت علی (ع) فرمودهاند: چون كارها به هم شبيه گردند آخرشان را به اولشان قياس كن.
حضرت علی(ع) در حکمت ۷۴ نهجالبلاغه فرمودند: هر نفس انسان، گامی بهسوی مرگ است، یعنی با هر نفسی که انسان میکشد در واقع یکقدم بهسوی اجل خود نزدیکتر میشود.
حضرت علی(ع) در حکمت ۷۳ نهجالبلاغه فرمودند: هر كه خود را پيشواى مردم خواهد، بايد كه پيش از ادب كردن ديگران به ادب كردن خود پردازد.