سبلان ما گزارش میدهد؛
طومار ۵ هزار نفری برای نجات شریانهای اردبیل
استان اردبیل با تنوع اقلیمی منحصربهفرد، از ریههای سبز فندقلو تا قله استوار سبلان، همواره بهعنوان یکی از قطبهای زیستمحیطی کشور مطرح بوده است. با این حال، حفظ این میراث در گروی گذار از نگاه «بهرهکشانه» به نگاه «صیانتگرانه» است.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «
سبلان ما»، محیط زیست تنها یک واژه لوکس یا تزیینی نیست؛ بستر حیات است و حفاظت از آن در دنیای امروز، دیگر یک اقدام فانتزی یا داوطلبانه تلقی نمیشود، بلکه بخشی از «امنیت ملی» و زیربنای «توسعه پایدار» است. استان اردبیل با تنوع اقلیمی منحصربهفرد، از ریههای سبز فندقلو تا قله استوار سبلان، همواره به عنوان یکی از قطبهای زیستمحیطی کشور مطرح بوده، اما امروز این شکوه خدادادی در تقابل میان «توسعه» و «اقلیم»، نیازمند بازنگری در رفتارهای مدیریتی و اجتماعی است.

محیط زیست؛ میراثی فراتر از مرزهای سیاسی
کیومرث سفیدی، مدیرکل حفاظت محیط زیست استان اردبیل در گفتگو با خبرنگار «
سبلان ما»، با نگاهی استراتژیک به ضرورت حفظ بستر حیات میگوید: همانطور که مرزهای سیاسی کشور برای ما حائز اهمیت است، حفظ آب و خاک نیز جزو ملزومات ملی محسوب میشود. پایداری این سرزمین در گرو رعایت دقیق استانداردهایی است که حیات ما را تضمین میکند و این یک ضرورت گریزناپذیر است.
وی با تأکید بر اینکه امنیت زیستی ما به سلامت منابع گره خورده است، میافزاید: اگر منابع آب و خاک دچار آلودگی شوند و هوای پاک در اختیار ما قرار نگیرد، قطعاً امنیت زیستی جامعه به خطر خواهد افتاد. فعالیتهای روزمره انسان اگر به درستی مدیریت نشود، میتواند محیط پیرامون را آلوده کند.

قرهسو؛ آیینه تمامنمای بیمهری به طبیعت
شاید هیچ نقطهای در استان اردبیل به اندازه رودخانه «قرهسو» روایتگر رنج محیط زیست نباشد. رودخانهای که روزگاری شریان حیات منطقه بود، حالا به دلیل تخلیه پسابهای صنعتی و فاضلاب شهری در محدوده روستای «نوجهده»، به سیاهی نشسته است.
ماجرا زمانی ابعاد اجتماعی به خود گرفت که بیش از ۵ هزار نفر از اهالی منطقه با امضای طوماری، فریاد تظلمخواهی خود را به گوش مسئولان رساندند و طبق اعلام مدیرکل محیط زیست استان اردبیل در نشست 18 خردادماه مدیرکل محیط زیست استان اردبیل با خبرنگاران علت اصلی این آلودگی از دو منبع تصفیهخانه فاضلاب شهری و شهرکهای صنعتی اعلام شد.
سفیدی در پاسخ به خبرنگار«
سبلان ما»، در واکنش به چالش تداوم آلودگی رودخانه قرهسو، ضمن تأکید بر ضرورت رفع فوری این معضل، خاطرنشان کرد که عدم تأمین اعتبارات توسعه تصفیهخانه فاضلاب شهری، عامل اصلی پابرجا ماندن این مشکل است.
وی با اشاره به اینکه قرار بود این مسئله بهمنماه گذشته مرتفع شود، افزود: متأسفانه به دلیل کمبود منابع مالی، این روند با تأخیر مواجه شده است.
مدیرکل حفاظت محیط زیست اردبیل در ادامه، با رویکردی انسانی و مسئولانه، از مردم بابت رفع نشدن مشکل قره سو عذرخواهی کرد و تصریح کرد: این عذرخواهی، صرفاً ابراز شرمندگی در برابر مردمی است که به دلیل این آلودگی، دچار خسران و آسیب شدهاند. باید تأکید کرد که بخشی از این چالش، کاملاً خارج از کنترل و اختیارات اداره کل حفاظت محیط زیست است.
وی با ابراز احترام به سطح بالای آگاهی محیطزیستی شهروندان، با اشاره به جمعآوری ۵ هزار امضا توسط مردم گفت: این میزان از امضا، نشاندهنده توقع بهجای شهروندان و درک درست آنها از مسائل زیستمحیطی است. ما خود را پاسخگوی این مطالبه حق میدانیم و تمام تلاش خود را به کار میگیریم تا در آینده شاهد آلودگی آبهای سطحی نباشیم.
سفیدی همچنین با انتقاد از نحوه اولویتبندی پروژهها در استان اردبیل، گلایه کرد و افزود: با وجود اجرای پروژههای مختلف، عدم تخصیص بودجه به تصفیهخانه فاضلاب که مستقیماً با سلامت مردم در ارتباط است، جای سؤال دارد؛ چرا که هیچ موضوعی نباید بالاتر از سلامت شهروندان قرار گیرد.
وی با اشاره به اقدامات قانونی انجام شده، اعلام کرد که دستگاه قضا در حال بررسی موضوع است و ابراز امیدواری کرد که با پیگیریهای قانونی، این مشکل تا پایان تابستان و تا شهریور ماه امسال برطرف شود.
(b)_26090841.jpg)
اصل ۵۰ قانون اساسی؛ حفظ محیط زیست وظیفهای فراتر از یک سازمان
در کنار تکالیف دولت، قانون اساسی نگاهی جامع به مشارکت مردمی دارد.آقایاری، معاون توسعه و منابع حفاظت محیط زیست اردبیل، با استناد به اصل پنجاه قانون اساسی میگوید: حفاظت از محیط زیست یک وظیفه عمومی تلقی میشود و تنها بر عهده یک ارگان دولتی نیست؛ بلکه کلیه آحاد مردم باید در این زمینه تلاش کنند. ایده بهرهکشی از طبیعت یک نگاه غلط است که موجب تخریب اکوسیستم میشود؛ ما باید همراه و همگام با طبیعت باشیم.
اما واقعیت در کف میدان (مثلاً در جنگلهای فندقلو) طور دیگری رقم میخورد. گردشگران از نایلونها و زبالههایی میگویند که توسط همنوعانشان در طبیعت رها شده است.
سفیدی با گلایه از برخی مداخلات انسانی معتقد است: عده قلیلی هستند که منافع شخصی خود را به منافع جمعی ترجیح میدهند. تغییر کاربریها در اطراف شورابیل، جادهکشیهای غیرضروری در سبلان و ورود بیضابطه به حریم جنگلها، در واقع تیشه زدن به ریشه حیات خودمان است.

پلاستیک؛ سمی مهلک در سفره آیندگان
یکی از چالشهای بزرگ استان، حجم بالای تولید زباله روزانه و عدم تفکیک صحیح آن است؛ پسماندهایی که به ویژه در قالب کیسههای پلاستیکی، صدها سال در طبیعت باقی میمانند. پویشهایی نظیر «نه به کیسه پلاستیکی» و ترویج فرهنگ تفکیک از مبدأ، دیگر یک انتخاب نیست، بلکه راه نجات است.
در مقابلِ رفتار ناآگاهانه برخی افراد، شهروندان وظیفهشناسی نیز هستند که الگوی صیانت محسوب میشوند. شهروندی که در مراتع اطراف شهر نمین مشغول تفریح است، میگوید: ما همیشه کیسه زباله همراه داریم و هر پسماندی، از بطری تا زبالههای کوچک را جمعآوری میکنیم تا خللی به زیبایی و سلامت طبیعت وارد نشود و این رفتار باید از یک «استثنا» به یک «قاعده عمومی» تبدیل شود.

۵۵۰ پرونده قضایی و امیدی به نام «آرای سبز»
بخش دیگری از امیدواریها در حوزه محیط زیست اردبیل، به تعامل سازنده با دستگاه قضا بازمیگردد. تشکیل ۵۵۰ فقره پرونده زیستمحیطی و راهاندازی شعب ویژه، نشاندهنده برخورد قاطع با تخریبگران است. نکته درخشان این اقدامات، صدور «آرای سبز» است؛ احکامی که به جای مجازاتهای سنتی، متخلفان را به خدمات زیستمحیطی واداشته و مسیری نو در فرهنگسازی میگشاید.
انتهای خبر/ ش
دیدگاهها