شرح حکمت ۱۰۳ نهجالبلاغه؛
تضاد حب دنیا و آخرتطلبی
امام علی (ع) فرمودند: كسى كه دنيا را دوست بدارد و به آن عشق ورزد آخرت را دشمن مىدارد و با آن دشمنى مىكند.
امام علی (ع) فرمودند: كسى كه دنيا را دوست بدارد و به آن عشق ورزد آخرت را دشمن مىدارد و با آن دشمنى مىكند.
امام علی(ع) فرمودند: برآوردن حاجات مردم کامل نمیشود مگر با سه چيز کوچک شمردنش تا بزرگ گردد و مکتوم داشتنش تا آشکار شود و تعجيل در آن تا گوارا گردد.
امام علی(ع) فرمودند: خدايا تو از من به خودم داناترى و من خود را بهتر از ايشان مىشناسم بار خدايا، مرا بهتر از آن دار كه اينان مى پندارند و گناهانى را كه اينان نمى دانند،براى من بيامرز.
امام علی(ع) شنيدند كه كسى مىگويد: انّا لله و انّا اليه راجعون فرمود: وقتى كه مىگوييم: «انّا لله...» ما از آن خداييم به فرمانروايى و پادشاهى او اعتراف كردهايم.
امام علی (عليه السلام) فرمودند: هنگامى كه خبرى را مىشنويد در آن بينديشيد و حقيقت محتواى آن را درک کنید تا آن را به كار بنديد نه اينكه تفكر فقط براى نقل به ديگران باشد.
امام علی(علیه السلام) وقتى شنيد كه يكى از حروريه نماز شب مى گزارد و قرآن مى خواند چنين فرمود: خوابى كه با يقين همراه باشد، بهتر است از نماز گزاردن با شك.
امام علی (ع) فرمودهاند: نزديکترين و شايستهترين مردم به پيامبران، آنهايى هستند كه از همه به تعليماتشان آگاهترند.
امام علی (عليه السلام) فرمودند:عملى که توأم با تقواست کم نيست (هرچند ظاهرآ کم باشد) چگونه عملى که مقبول درگاه خداست کم است؟!